Το κόστος ζωής δεν είναι αφηρημένος δείκτης
Το κόστος ζωής στην Κύπρο αυξάνεται συνεχώς. Η ακρίβεια πλήττει νοικοκυριά και επιχειρήσεις, ενώ οι τιμές συγκρίνονται όλο και περισσότερο με μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Το ενεργειακό βάρος, η εξάρτηση από το αυτοκίνητο και τα καύσιμα, αλλά και το δυσβάσταχτο κόστος της παραπαιδείας, μετατρέπουν την καθημερινότητα σε διαρκή πίεση.
Η θέση της Ανδρομάχης Σοφοκλέους είναι ότι η πολιτική για το κόστος ζωής πρέπει να ξεκινά από το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των ανθρώπων και από το πώς λειτουργεί το κράτος στην πράξη.
Φορολογική δικαιοσύνη και μείωση έμμεσων βαρών
Βασικός στόχος είναι μια δικαιότερη κατανομή των βαρών, περισσότερη ισότητα και ένα φορολογικό σύστημα που δεν μεταφέρει συνεχώς το κόστος στη μεσαία τάξη και στα νοικοκυριά με χαμηλότερα εισοδήματα.
Στο πλαίσιο αυτό προτείνονται:
- αύξηση του αφορολόγητου ορίου στις 24.000 ευρώ
- αναπροσαρμογή των φορολογικών κλιμάκων κατά 33%
- νέα προοδευτική κλίμακα: 0% έως 24.000 ευρώ, 20% από 24.000 έως 37.200 ευρώ, 25% από 37.200 έως 48.200 ευρώ, 30% από 48.200 έως 80.000 ευρώ και 35% πάνω από 80.000 ευρώ
- διεύρυνση των προϊόντων και υπηρεσιών που υπάγονται στους χαμηλούς συντελεστές 5% και 9%, μαζί με όλα τα σχολικά είδη
- μονιμοποίηση του 0% ΦΠΑ και διεύρυνση των προϊόντων που υπάγονται σε αυτόν
Η ίδια λογική ισχύει και για την πράσινη φορολογία ή για κάθε άλλη αύξηση έμμεσων βαρών: αν το κράτος επιβάλλει επιπλέον κόστος, οφείλει να το αντισταθμίζει με ουσιαστική μείωση της έμμεσης φορολογίας.
Αλλαγή και στο καθεστώς για νέους φορολογικούς κατοίκους
Ένα από τα σημεία που εντοπίζονται ως στρέβλωση είναι το καθεστώς που προβλέπει 50% φορολογική μείωση για 17 χρόνια σε νέους φορολογικούς κατοίκους με εισοδήματα άνω των 55.000 ευρώ. Η θέση που διατυπώνεται είναι ότι το μέτρο αυτό έχει πια δημιουργήσει πολίτες δύο ταχυτήτων.
Η πρόταση είναι σαφής:
- το κατώτατο όριο να ανέβει στις 100.000 ευρώ
- η διάρκεια να μειωθεί στα 7 χρόνια αντί για 17
- η αλλαγή να μην ισχύει αναδρομικά
Μείωση του κόστους μέσα από την καθημερινότητα
Το κόστος ζωής δεν μειώνεται μόνο με ένα φορολογικό μέτρο. Μειώνεται όταν το κράτος πάψει να σπρώχνει συνεχώς τον πολίτη σε ιδιωτικές και ακριβές λύσεις.
Γι' αυτό οι προτάσεις συνδέονται με:
- ολοήμερο σχολείο ώστε να μειωθεί η πίεση των γονιών και το επιπλέον κόστος της παραπαιδείας
- μέσα μαζικής μεταφοράς, λεωφορειολωρίδες και μικροκινητικότητα ώστε να περιοριστεί η εξάρτηση από το ιδιωτικό αυτοκίνητο
- πολιτικές που βελτιώνουν συνολικά την ποιότητα ζωής και όχι μόνο έναν οικονομικό δείκτη
Το κόστος ζωής, το στεγαστικό, οι μεταφορές και η ποιότητα ζωής είναι αλληλένδετα. Αυτή είναι και η βάση πάνω στην οποία χτίζεται η πρόταση της καμπάνιας.